ناظران واقعاً از یک شرکت بیمه در عراق چه می‌خواهند؟

وقتی کار با یک شرکت بیمه در عراق را آغاز می‌کنیم، نخستین پرسش همیشه یکی است: چه کسی چه چیزی از شما می‌خواهد و کی؟ پاسخ به‌ندرت یکجا نوشته شده است. در سه قانون و در عادت‌های سه ناظر پخش است. پس آن را در یک صفحه آوردیم. این همان صفحه است.

سه قانون

• قانون تنظیم فعالیت بیمه شماره ۱۰ سال ۲۰۰۵. هیئت‌مدیره را مسئول توانگری مالی شرکت و درستی آنچه به دیوان بیمه گزارش می‌شود می‌داند. نه کارشناس انطباق. هیئت‌مدیره.
• قانون مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم شماره ۳۹ سال ۲۰۱۵. شناسایی مشتری، پایش تراکنش‌های مشکوک و گزارش به‌موقع را الزامی می‌کند و برای مدیریت در صورت شکست سامانه پیامد دارد.
• قانون شرکت‌ها شماره ۲۱ سال ۱۹۹۷. وظایف اعضای هیئت‌مدیره در برابر سهامداران و نهادهای رسمی را تعیین می‌کند، از جمله فهرست سالانه سهامداران طبق ماده ۱۲۶.

سه ناظر

• دیوان بیمه گزارش‌های مالی دوره‌ای، گزارش انطباق سه‌ماهه و گزارش سالانه حاکمیت را دریافت می‌کند و بازرسی می‌کند.
• بانک مرکزی عراق گزارش‌های تراکنش مشکوک را دریافت می‌کند و انتظار واحد AML/CFT فعال با مسئول گزارش‌دهی مشخص دارد.
• وزارت دارایی از طریق اداره ثبت شرکت‌ها تسلیم سالانه مدارک را دریافت می‌کند: سهامداران، تغییرات مالکیت و هیئت‌مدیره، تمدید مجوزها.

کجا خراب می‌شود

الگو در شرکت‌های هر اندازه تکرار می‌شود. گزارش‌ها دیر یا ناقص می‌رسند. پاسخ به ملاحظات بازرسان ضعیف است، چون کسی مالک ملاحظه نیست. دفتر ریسک وجود دارد، اما از زمان رفتن مشاور کسی آن را به‌روز نکرده است. و هر گزارش هزینه مشاوره تازه‌ای دارد.

هیچ‌کدام مشکل دانش نیست. افراد این شرکت‌ها توانمندند. مشکل تمرین است: کسی آنها را روی قالب واقعی و با داده واقعی آموزش نداده تا بتوانند به‌تنهایی انجامش دهند.

ما چه می‌کنیم

دو کار. برای کارکنان، برنامه‌ای که انطباق، پولشویی، ریسک و حسابرسی را آموزش می‌دهد تا هر گزارش را خودشان آماده کنند و در برابر بازرس از آن دفاع کنند. برای هیئت‌مدیره‌ها، دو روز که مسئولیت قانونی شخصی را روی میز می‌گذارد و به رهبران می‌آموزد پیش از امضا گزارش را بخوانند.

اگر نقشه یک‌صفحه‌ای را برای شرکت خود می‌خواهید، برای ما بنویسید. بدون هیچ تعهدی می‌فرستیم.